SUÇUN YÖNTEMİ DEĞİL, KENDİSİ KONUŞULMALIDIR

Hakkâri’nin Yüksekova ilçesinde gerçekleştirilen operasyonda, canlı arıların bulunduğu kovanlarda uyuşturucu madde ele geçirildiğine ilişkin haberleri üzüntüyle takip ediyoruz.
Öncelikle açıkça ifade etmek isteriz ki; uyuşturucu ile mücadeleyi ve güvenlik güçlerimizin bu konudaki kararlı çalışmalarını sonuna kadar destekliyoruz. Ancak burada birbirinden ayrılması gereken iki konu vardır: suç ve suçta kullanılan yöntem.
Uyuşturucu ticareti, dünyanın farklı yerlerinde yıllardır araçlardan ticari yüklere, gıda ürünlerinden çeşitli kullanım eşyalarına kadar çok farklı yöntemlerle gerçekleştirilmeye çalışılan ağır bir suçtur.
Bu olayda arı kovanlarının kullanılmış olması, arıcılık mesleğiyle veya arıcılarımızla ilişkilendirilebilecek bir durum değildir.
Burada esas olan arı kovanı değil, uyuşturucu suçudur.
Nasıl bir kamyonda uyuşturucu ele geçirilmesi nakliyecilik mesleğini, bir gıda kolisinde bulunması gıda sektörünü veya bir ticari araçta ele geçirilmesi o sektörde faaliyet gösteren insanların tamamını suçla ilişkilendirmiyorsa; arı kovanlarının kullanılması da arıcılığı ve arıcılarımızı bu suçun parçası hâline getirmez.
Özellikle “arı kovanında uyuşturucu” gibi başlıklarla yapılan haberlerde, kullanılan yöntemin ön plana çıkarılması yerine suçun kendisinin ve sorumlularının konuşulması gerektiğine inanıyoruz.
Çünkü;
Suçlu olan kovan değildir.
Suçlu olan arıcılık değildir.
Suçlu olan arıcı değildir.
Suçlu, bu suçu işleyen kişilerdir.
Türkiye’de binlerce arıcımız, alın teriyle ve büyük bir özveriyle üretim yapmakta; bal başta olmak üzere tarımsal üretime, gıda güvenliğine ve doğal yaşamın devamlılığına önemli katkılar sunmaktadır.
Münferit bir suç olayının, ülkemizin emektar arıcılarının tamamını veya köklü bir üretim sektörünü zan altında bırakacak şekilde değerlendirilmesini doğru bulmuyoruz.
Türkiye Arı Yetiştiricileri Merkez Birliği olarak uyuşturucu ile mücadelede devletimizin ve güvenlik güçlerimizin yanındayız.
Aynı zamanda, dürüstçe üretim yapan binlerce arıcımızın emeğinin ve mesleğimizin itibarının, münferit bir suç olayının gölgesinde bırakılmasına da izin vermeyeceğimizi kamuoyunun bilgisine saygıyla sunuyoruz.
TAB Yönetim Kurulu

TAB ARICILIK DERGİSİ’NİN 24. SAYISI YAYINDA!

Türkiye Arı Yetiştiricileri Merkez Birliği olarak arıcılık sektörünün gündemini, bilimsel gelişmeleri, projeleri ve sahadan haberleri sizlerle buluşturmaya devam ediyoruz.

Yeni sayımızda;

–       Arı sağlığında bağırsak mikrobiyotasının önemi

–       Türkiye’deki Arı ve Arıcılık Uygulama ve Araştırma Merkezleri

–       Tarımın güvencesi TARSİM

–       Beexpert Projesi ile arıcılıkta eğitim ve danışmanlık

–       “Arı Dostum Olur musun?” Eğitim ve Farkındalık Projesi

–       Arıcı Köşesi

–       TAB’dan ve arıcılık sektöründen haberler

ve daha fazlası TAB Arıcılık Dergisi’nin yeni sayısında okuyucularımızla buluşuyor. Arıcılığın bilgisini, emeğini ve sahadaki sesini aynı çatı altında buluşturuyoruz.

 

Dergiyi okumak için linki tıklayınız!

https://tab.org.tr/tab-aricilik-dergisi/#flipbook-df_1847/1/

Tropilaelaps akarı Asya kıtasına özgü olup Apis dorsata (Doğu bal arısı türü) gibi bal arısı türlerinde görülen yavru parazitidir. İki tür (Tropilaelaps clareae ve Tropilaelaps mercedesae ) batı bal arılarını (Apis mellifera) bulaştığında ciddi zararlar veren bir akardıır.
Tropilaelaps clareae ilk defa 1961 yılında Filipinlerde konakçısı olan Apis dorsata (Dev Hint arısı) bulaşmıştır (Laigo ve Morce,1968). Bu tür Filipinlerden, Endonezya’ya kadar yayılmıştır.
Tropilaelaps mercedesae ise 1968- 2007 yılları arasında Vietnam, Çin, Tayland, Endonezya, Malezya, Güney Kore, Hindistan, Afganistan ve Pakistan’daki bal arılarına bulaşarak büyük ürün kayıplarına sebep olmuştur (Ritter 2014, Guzman v.d. 2017).
Son yıllarda akarın, İran, Azerbaycan ve Gürcistan gibi komşu ülkelerimize ulaştığı saptanmıştır. 2012 yılında ülkemizde görülmemesine rağmen Tarım ve Orman Bakanlığı 2012 yılında ihbari mecburi hastalıklar listesine almıştır.
BELİRTİLERİ:
• Kapalı yavru gözleri açıldığında, çok sayıda ve farklı gelişme döneminde olan parazit akara ait larva ve nymphler ortaya çıkmaktadır.
• Kovan önde deforme kanatlı ve bacaklı arıların sayısında artış görülmekte, koloni hızla zayıflamakta, koloni ve verim kayıpları yaşanmaktadır.
BİYOLOJİSİ:
Akarın yaşam döngüsü Varroa ile benzerlik göstermektedir. Fakat yaşam döngüsü Varroa’dan daha kısadır ve bu tür 25 günde 2 döl vermektedir (Woyke, 1993). Üreme oranı bu nedenle Varrroa’dan çok daha yüksektir. Yoğun bulaşma döneminde bir kolonide 1 varroaya karşılık 20-25 Tropilaelaps mercedesae bullunabilmektedir (Anderson ve Morgan, 2007).
Tropilaelaps mercedesae ergin dişileri, işçi ve erkek yavru gözleri kapanmadan 1 veya 2 gün çnce girerek 1-4 adet yumurta bırakır. Aynı gün yumurtadan çıkanlar arıların larva ve pupalarının kanını emerek beslenirken 6 gün sonra kapalı gözün içinde ergin hale gelir (Del Finado ve Baker, 1982).
Tropilaelaps mercedesae yetişkin bir işçi veya erkek arı üzerinde en fazla 1-3 gün yaşayabilmektedir. Zira parçaları körelmiş olduğundan ergin arılar üzerinde beslenmeleri mümkün olmaz.
Akar, ergin arılar üzerinde Varroa gibi görmek zordur. Çünkü ergin Tropilaelaps mercedesae’nın ancak %3 ila %4’ü ergin arılar üzerindedir. Diğer erginler sürekli olarak yavru gözlerine girmek için gayret ederler.
ZARARLARI:
Bir koloniye yoğun Tropilaelaps mercedesae bulaşmasından sonra kapalı yavru gözleri içindeki arıların ve pupaların büyük kısmı deforme olmakta veya ölmekte, kovandaki gelişme durmakta, ergin arılarda kanat ve bacakta deformasyonlar görülmekte ve koloni hızla zayıflamaktadır.
MÜCADELE:
Varroa’da kullanılan ilaçlar kısmen Tropilaelaps akarı üzerinde de etkili olmaktadır. En etkin mücadele yöntemleri kültürel yöntemlerdir.
Tropilaelaps mercedesae mücadelesinde “Yavru molası vermek” çok etkili bir yöntemdir. Çünkü akar yavru gözleri dışında uzun süre yaşayamaz. Bunun için ana arı 9 gün süre ile kafeste hapsedilmekte ve yumurta bırakmasına engel olunarak erkek arı gözlerinin 14 gün kapalı kalması hesaplanmalıdır. Yavru molası 16 gün sürdüğünde daha başarılı sonuç almak mümkün olacak ve parazitin kolonide yaşama şansı ortadan kalkacaktır.
SONUÇ:
Doğu sınır komşularımıza ulaşan bu tehlikeli parazitin ülkemizde de görülme ihtimali yüksektir. Özellikle İran ve Gürcistan gibi akarın bulaştığı ülkelerden ana arı transferi, paket arı ve arılı kovan girişi kesinlikle yapılmamalıdır. Kolonide akar görüldüğünde İl Tarım ve orman Müdürlükleri’ne ihbar edilmelidir.